• Author: Fumi Yoshinaga (Antique Bakery, Ohoku)
• Genres: Seinen, Comedy, Slice of Life, Cooking
• Group Scanlating: Entropy, New Treasures

 

ไหนลองตอบคำถามนี้ก่อนซิ

จำได้ไหมล่ะว่าเมื่อวานคุณทานอะไรไปบ้าง?

 

....

 

 

ทั้งวัน ฉันทาน...

 

ฉันทานข้าวกับผัดบวบ ขนมกลมๆ ลุกเล็กๆ ชื่ออะไีรสักอย่างของยามาซากิเป็นอาหารเย็น ดื่มนมหนึ่งกล่องก่อนเข้านอน แล้ว... แล้ว...  ก็หมดแล้ว...

 

 

จาก Seiyou Kottou Yougashiten (Antique Bakery) สู่ Kinou Nani Tabeta? (What did you eat yesterday?)

หนนี้อ. โยชินางะ ฟุมิกลับมาอีกครั้งกับเรื่องราวเบาๆ เกี่ยวกับชีวิตประจำวันและสูตรอาหาร เรื่องเริ่มต้นด้วยคำถามที่ว่า "นี่ๆ เมื่อวานคุณทานอะไรบ้าง?"น้อยคนนัีกจะจำได้อย่างละเอียด ไก่ทอด... สลัดมันฝรั่ง... เอ... แล้วฉันใส่อะไรลงไปในซุปมิโซะบ้างนะ?

แต่ไม่ใช่กับคาเคอิ ชิโร่ ทนายวัยกลางคนที่หน้าอ่อนวัยและความจำดีจนน่าแค้นใจ เขาจำอาหารที่ทานเข้าไปได้ทุกชนิด รู้ส่วนประกอบและเครื่องปรุงทั้งหมด เดาได้แม้กระทั่งวิธีปรุงแต่งอาหารจานนั้น แม้เขาอาจจะไม่ใช่คนปรุงมันขึ้นมาก็ตาม 

 

เป็นปลื้มอ.ฟุมิมากๆ ดีใจที่มีการ์ตูนเรื่องใหม่ให้อ่าน การ์ตูนชุดนี้สวยถูกใจเช่นเดิม ภาพและสีเรียบง่ายอ่อนโยน เห็นหน้าปกแล้วชอบมากๆ อยากได้มาเก็บเลย แค่มองปกก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาแล้ว ยิ่งอ่านเรื่องยิ่งคลายเครียดได้มาก มีฉากตลกโปกฮา ตัวละครที่แปลกพิกลหรือน่ารักน่าชังแตกต่างกันไป พบมุขตลกเบาๆ พอให้อมยิ้มได้เรื่อยๆ บางฉากอ่านแล้วนึกถึงหม่ามี้ตอนไปจ่ายตลาดเลย ชอบตอนที่สอง คุณลุงกับคุณป้าซื้อแตงโมมาแบ่งกัน

 

ตอนนี้ใช้วิธีโหลดสแกนมาอ่านแน่ะ

 

แถม 

 

 

Antique Bakery ซีรีย์นี้ 4 เล่มจบ เคยตีพิมพ์เป็นภาษาไทย ไร้ลิขสิทธิ์ ตอนนี้คงกลายเป็นแรร์ไอเทมไปแล้ว นอกจากฉบับญี่ปุ่น ไทย แล้วยังมีเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษด้วย

เรื่องราวเกี่ยวกับหนุ่มๆ พนักงานร้านเค้กและลูกค้าประเภทต่างๆ ที่แวะเวียนกันมา่ไม่ได้ขาด ตัวละครแต่ละตัวมีพื้นฐานและภูมิหลังต่างกันไป ใครชอบกินเค้ก อ่านแล้วน้ำลายสอแน่ๆ เพราะเค้กน่ากินมาก

 

 

 

การ์ตูนเรื่องนี้ถูกนำไปสร้างเป็นละครชุด เคยเข้ามาฉายในไทยด้วย เมื่อนานแสนนานมาแล้ว (ไม่เชื่อก็ดูทรงผมทักกี้เสะ) นาโอฮิโตะ ฟูจิกิแสดงนำ (จากโฟกัสของเราเอง) เนื้อเรื่องถูกปรับเปลี่ยนไปตามความเหมาะสม และปัจจุบัน Antique Bakery ถูกนำไปสร้างเป็นอนิเมะ เนื้อเรื่องเหมือนในหนังสือการ์ตูน แต่ภาพไม่ค่อยเนี๊ยบเท่าไหร่... แต่ทั้งละครทั้งอนิเมะก็เด่นดีที่เค้กเหมือนกัน สวยอย่างกะทีวีแชมป์เปี้ยน

 

สนใจก็หามาดูหามาชมได้เน้อ

 

x-post @ immortal-eden

# Original story - Yūichi Kimura
# Director - Gisaburo Sugii

# Summary

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีฝูงแพะและฝูงหมาป่า อาศัยอยู่ใกล้กัน ฝูงแพะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้า ฝูงหมาป่าอาศัยอยู่บนหุบผา หมาป่าไล่ล่าแพะเป็นอาหารมาช้านาน ไม่ว่าเมื่อไร วัฏจักรห่วงโซ่อาหารคงไม่มีวันเปลี่ยนไป

อยู่มาวันหนึ่ง ฝูงแพะวัยรุ่นจับกลุ่มเล็มหญ้าอยู่บนเนินเขา เมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร แพะที่โตที่สุดก็ตะโกนเรียกเพื่อน

"เฮ่ เมย์! ได้เวลากลับแล้วนะ" มันร้องบอก แล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เมฆดำเคลื่อนตัวมาปกคลุมเนินเขา ใบหญ้าโบกสะบัดตามแรงลมซึ่งกรรโชกแรงขึ้นเรื่อยๆ "ดูเหมือนว่าพายุจะมานะ"

เมย์ แพะหนุ่มน้อยโผล่หน้าออกมาจากพงหญ้า สองเท้าหน้ารวบหญ้าอ่อนแนบอก "รอเดี๋ยวนะ" ทว่าสายลมใจร้ายหอบเอาหญ้าเขียวชอุ่มปลิวไปหมด "หวาๆๆ" เมย์ไล่ตะปบอาหารของตน แต่ก็ไม่ทัน

เมฆดำก้อนใหญ่โตราวปีศาจร้ายแผ่กั้นท้องฟ้ากับผืนดินให้แสงสว่างส่องลงมาไม่ถึง จะมีก็เพียงแสงฟ้าแลบแปลบปลาบและเสียงฟ้าคำรามเลื่อนลั่นให้ฝูงแพะตกใจเท่านั้น

"รีบกลับกันได้แล้ว! เมย์ก็รีบๆ ตามมาล่ะ!"

ฝูงแพะรีบวิ่งลงจากเนิน มุ่งหน้ากลับบ้าน ทว่าเมย์มัวแต่ตกใจเสียงฟ้าร้องจึงตามเพื่อนๆ ไปไม่ทัน แพะน้อยนั่งปิดหูอยู่หลังก้อนหินจนกระทั่งฝนเริ่มลงเม็ด ด้วยความที่กลัวเสียงฟ้าผ่า เมย์พุ่งออกจากที่กำบัง แล้วถูกลมพายุพัดปลิวตกจากเนินเขา มันกลิ้งหลุนๆ ไปจนถึงพื้นราบ และแล้วฟ้าก็ผ่าลงมาอีก เมย์จึงเผ่นหนีเข้าไปในป่าโดยไม่รู้เหนือรู้ใต้ มันควบฝ่าสายฝนด้วยกำลังทั้งหมดที่มี ในที่สุด ก็เห็นกระท่อมร้างที่สุดปลายสายตา เมย์วิ่งเข้าสู่ที่พักพิงทันที

ภายในกระท่อมมืดสนิท เมย์มองไม่เห็นอะไรเลย มันจึงได้แต่นอนรอให้ฝนซาลง

"แย่ที่สุดเลย อย่างกับว่าฝนจะไม่ยอมหยุดตกอย่างนั้นแหละ" เมย์ปิดหูปิดตาอย่างหวาดวิตก

ไม่นาน ประตูกระท่อมก็แง้มออก มีใครบางคนเข้ามาหาที่หลบฝนเช่นกัน เมย์มองไม่เห็นเพื่อนผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกันเพราะภายในกระท่อมช่างมืดนัก มันเอ่ยทัก

"มาหลบฝนหรือ"

"อ้าว นายอยู่ที่นี่หรือ ในนี้มืดมากก็เลยมองไม่เห็น ขอหลบฝนหน่อยแล้วกันนะ"

"ฉันก็เข้ามาหลบฝนเหมือนกัน" เมย์ตอบ

เมย์ไม่รู้เลยว่า เพื่อนร่วมบ้านของมันคือหมาป่าที่เปียกโชก

"ดีจังที่นายมาที่นี่" เมย์พูด

"นั่นสินะ ในคืนฝนตกแบบนี้ คงเหงาน่าดูถ้าต้องหลบฝนในกระท่อมมืดๆ ตัวเดียว"

พวกมันคุยกันหลายเรื่องระหว่างรอให้ฝนหยุดตก แล้วทั้งสองก็ได้รู้ว่า พวกมันมีอะไรหลายๆ อย่างที่เหมือนกัน ทั้งคู่ตกลงเป็นเพื่อนกัน แม้จะมองไม่เห็นหน้าค่าตากันก็ตาม พอฝนหยุดตก ทั้งสองจึงนัดแนะกันว่า จะมาพบกันที่นี่อีกในวันรุ่งขึ้น

"แต่เราไม่เคยเห็นหน้ากันเลย เราจะรู้ได้อย่างไรล่ะว่าจะไม่ทักผิดตัว"

"ฉันก็จะบอกว่า ฉันคือคนที่นายเจอในคืนพายุพัดไง" หมาป่าตอบ

เมย์หัวเราะคิก "แค่พูดว่า คืนพายุพัด ฉันก็รู้ว่าเป็นนายแล้วล่ะ"

"งั้นรหัสลับของเราคือคืนพายุพัดนะ"

หมาป่ากลับไปก่อน มันจึงไม่ทันเห็นว่าเมย์คือแพะขนฟู-อาหารอันโอชะของมันนั่นเอง

เช้าวันรุ่งขึ้น เมย์มาที่หน้ากระท่อมร้างตามนัด มันวิ่งไปแอบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ รอให้เพื่อนใหม่มาถึง เจ้าหมาป่ามาทีหลัง แต่มันสังเกตพุ่มไม้ขยับหยุกหยิก จึงรู้ว่าเพื่อนที่ไม่เคยเห็นหน้าซ่อนตัวอยู่ข้างหลังนั่น มันจึงย่องเข้าไปใกล้ แล้วตะโกน

"คืนพายุพัด!"

เมย์ลอบยิ้ม แล้วโผล่ออกมาจ๊ะเอ๋ "คืนพายุพัด!"

หมาป่าเจ้าเล่ห์กับลูกแพะน้อยจึงกลายมาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่วินาทีนั้น เมย์เชื่อใจเพื่อนเต็มที่ มันไม่ระแวงสักนิดว่าเจ้าหมาป่าจะคิดร้าย ส่วนเจ้าหมาป่าต้องพยายามกลั้นใจตัวเอง ไม่ให้เผลอเขมือบเพื่อนใหม่ลงท้องไปเสียก่อน

แต่ฝูงหมาป่าและฝูงแพะ จะยอมรับมิตรภาพครั้งนี้ได้หรือ เมย์และเพื่อนต่างพันธุ์ต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เพื่อรักษามิตรภาพที่หาได้ยากยิ่งนี้ให้ยืนยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้



# Character


เมย์ เจ้าแพะน้อยที่มองโลกในแง่ดี


กาบุ เจ้าหมาป่าที่บทจะเท่ก็เท่ไม่หยอก ถึงตอนนี้จะหน้าหื่นไปหน่อยก็เถอะ


ฝูงแพะ


กิโรคุณหมาโอจิ๊-หัวหน้าฝูงหมาป่าและเพื่อนๆ ของกาบุ

# ScreenShot

# Comment

One Stormy Night เป็นเรื่องราวมิตรภาพที่น่ารัก แอบคิดเอาเองตอนดูว่า "นี่มันอย่างกับโรมิโอกับจูเลียตเลยแฮะ" แต่ตัวละครก็เป็นหมาป่ากับลูกแพะเพศผู้ทั้งคู่น่ะนะ(สาววายดูแล้วคงจิ้นกระ เจิดกระเจิง เพราะคีย์เวิร์ดเยอะเหมือนจงใจ แฟนเซอร์วิสมากมายก่ายกองยิ่งกว่าการ์ตูน Ecchi ) ตอนแรกชอบเมย์มาก กลมๆ นุ่มๆ เสียงก็น่ารักด้วย แถมยังเป็นคุณแพะที่จิตใจดี แต่ดูไปเรื่อยๆ กลับชอบกาบุมากกว่า เพราะเมย์แค่เชื่อในตัวกาบุ แต่กาบุยอมอดกลั้นสัณชาตญาณหมาป่าเพื่อจะได้เป็นเพื่อนกับเมย์ เอาเป็นว่า ใครอยากดูการ์ตูนน่ารักๆ ดูแล้วสบายใจ ดูเรื่องนี้รับรองไม่ผิดหวัง

ทะ...

 

 

 

 

 

ทำ...

 

 

 

 

ทำได้แล้วจ้ะแม่!!!

 

ในที่สุดลูกก็อดกลั้นสำเร็จ ลูกไม่ได้เรคคอมเมนต์ว่ามันส่อ มันส่อมาก!

"เมย์ ฉันอยากนั่งมองจันทร์กับนายแบบนี้มาตั้งนานแล้ว" "อื้อ ฉันด้วย"

ฮวากกกกกกกก คุณหมาป่า~~~ คุณแพะ~~~ ขอทีเท้อ.... บทจะซึ้งก็กลายเป็นฮาอีก...

 

อ๊ะ

 

 

แม่จ๋า ลูกพลาดซะแล้ว...

 

งดทำซ้ำนะจ๊ะ

 

ขอขอบคุณ: Ayu(english fan-subbing group)

ใครที่เคยดูอนิเมะเรื่อง Arashi no Yoru ni หรือ One Stormy Night คงจะจำกันได้ มันก็คืออนิเมะน่ารักๆ เรื่องราวของคุณแพะกับคุณหมาป่าที่เคยเข้าโรงภาพยนตร์ลิโด้นั่นเอง

 

 

 

 

เข้าเรื่องเลยดีกว่า อย่าเกริ่นนาน เดี๋ยวแปะรีวิวทีหลัง

ท่องเน็ตไปเจอะไอ้นี่มา

 

หมาป่ากับลูกแกะ เวอร์ชั่น อ. อินาริยะ ฟุซาโนะสุเกะ

 

 

 

 

/me ยกมือทาบอก

 

 

 

 

ขอโทษนะ คุณเดล แต่เราต้องให้นายสละชีพอีกแล้ว

 

 

/me เลือดทะลักพรูด 

 

 

ฆ่ากันเลยดีกว่าาาาาาาาา (ทุ่มแลปท็อป) 

เมย์น่ารักเกินไปแล้ว เวอร์ชั่นนี้น่ารักน่ากินกว่าในอนิเมะอีก  กาบุก็หน้าตาเซ่อได้ใจ อ. อินาริยะน่าจะวาดตอนที่พ่อหมาป่าแกแอ๊บเท่โด้ย ต้องโคตะระเท่เดลเปื้อนเลือดอีกล้านรอบ

อ่านจีนไม่ออก... รู้แต่ว่ามันต้องฮาแน่ มือชั้นอ.อินาริยะแล้ว ใครแปลออกแปลให้ทีเซ่~~

 

 อ่านไม่ออกแต่ก็ยังอั๊ง  ♥ ยิ่งนัก

 

EDIT:

คำแปลมาแย้ว แปลโดยท่าน Aries ขอขอบคุณท่าน Aries มากๆ ฮับ

นำคำแปลมาอีดิทให้โมเอะยิ่งขึ้น

 

หน้าแรก

 

หนูแพะ: ฟ้าร้องน่ากลัวจังเนอะ TT.TT

น้องหมา:  ฮะฮะ ไม่เป็นไรนะ ^v^"

 

หน้าสอง

 

หนูแำพะ: นายกับฉันยังรักกันอยู่ใช่ไหม?

น้องหมา: อื้ม..รักสิ

อ. อินาริยะ: ม่ายยยยยยยย

น้องหมาเริ่มหิวเลยจินตนาการว่าหนูแพะน่ากินต่างๆ นานา หนูแพะเลยมองอย่างงงๆ

หนูแพะ: คิดอะไรอยู่หรือ?

น้องหมา: ป...เปล่าน้า! ฉันไม่ได้ชอบกินเนื้อแพะนะ!! ฉันชอบ...

หนูแพะ: อือ... นายก็คิดเหมือนฉันใช่ไหม?

 

อ. อินาริยะ: ไม่ด้ายยยยยยยย สองคนนี้อยู่ด้วยกันไม่ได้นะ เดี๋ยวก็ฟ้าผ่าหรอกกกกกก!!!

 

 

จบ.

 

เย ในอนิเมะจริงๆ มันก็มีบทพูดแบบนี้เหมือนกัน 

ขอบคุณท่านอารี่มากฮับ ^^

 

 

 

 

PS. สัปดาห์หน้ามีภารกิจ 2 พรีเซนต์ 2 รายงาน 1 ซีเนียร์โปรเจ็คต์ 1 สอบแล็บ

อาจ๊ารย์~ คนนะไม่ใช่ทศกัณฐ์

แต่ก็เสียเวลามาเนียอีกแล้ว

 

 

Credit

Scanner: ไม่ยู้ว่าใครสแกน แต่เค้าแปะลายน้ำไว้ TTATT คนที่เอามาปล่อย (คุณ okigen @ LJ) เค้าบอกแค่ว่าได้มาจาก Emule

Illustrator & Author: Inariya Fusanosuke aka Kujou Tomoyodo

Picture: Karen Magazine