No Escape: Male rape in U.S. prisons

posted on 19 Feb 2009 00:11 by verellie in Blogging, Movie

ฮวาก ไม่ได้อัพบล็อกนานมากเลยพี่น้อง

ที่ไม่ได้อัพก็เพราะยุ่งมาก มือเป็นระวิง ไม่มีเวลาว่าง นอนเช้าตาโหล

ในที่สุดก็....

 

 

 

 

ดู Prison Break จนจบซีซั่นสามแล้ว!!!! กร๊ากกกกก  ยุ่งในเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ดูแล้วมันหยุดไม่ได้จริงๆ นะ

กำลังรอให้ซีซั่นสี่ออกมาครบๆ ค่อยซื้อดีวีดีมาดูทีเดียว แต่เอนทรีนี้ไม่ได้กะจะคุยเรื่อง Prison Break หรอก แอบบอกเฉยๆ แล้วกันว่าดูซะนะ ลินคอล์นกล้ามใหญ่มาก ฮวาก โฮวก (หมายเหตุ>> ซีรีส์นี้ไม่ได้เกี่ยวกับฟิตเนส)

ขอย้อนกลับไปที่ซีซั่นหนึ่ง เริ่มเรื่องมา พ่อไมเคิล สโกลฟีลด์ก็แล่นเข้าไปอยู่ในคุกเพื่อวางแผนช่วยพี่ชายผู้ต้องโทษประหารชีวิต ออกจากคุก ไมเคิลเป็นวิศวกรสุดเนิร์ด การศึกษาดี อนาคตไกล กล้ามใหญ่แต่ยังใหญ่ไม่เท่าพี่ เป็น Fish สุด Pretty (ตามคำเล่าลือของนักโทษในคุก ทุกคน... เหอะ แม้กระทั่งป้าใน season 2 ยังชมเปาะว่าไมเคิล is a Pretty one) คนอย่างนี้ถูกส่งเข้าไปอยู่ในดงนักโทษ  คุกเป็นสถานที่ซึ่งกำลังและความป่าเถื่อนมีชัยเหนือสมอง ปริญญาเอย อัลกอริทึ่มเอย สิ่งเหล่านี้ใช้ป้องกันตัวเองไม่ได้ แต่... แต่... แต่... ไม่รู้ว่าเพราะมีรังสีอำมหิตของพี่ชายหรือผีบรรพบุรุษตามปกป้อง ไมเคิลมันรอดจากคมเขี้ยวหมาป่ามาได้ว่ะ!!!! อ๊ะ หรือจะเป็นเพราะบารมีอันน้อยนิดของ cell-mate อย่างซูเกร... ผู้ขึงผ้าปูเตียงร่วมกันมา... (หมายเหตุ: ขึงผ้าปูหมายความว่า cell-mates กำลังสร้างความสนิทสนมกลมเกลียวตามประสาชายกลัดมันภายใน cell)

 

 

Mr. Pretty ควบรางวัลขวัญใจช่างภาพในการประกวดชายงามแห่งฟ็อกซ์รีเวอร์

 

 

ลินคอล์นก็อยู่ใน SHU จะเอาเวลาที่ไหนมาปกป้องน้องไมค์ของพี่?

ผีบรรพบุรุษก็ไม่มีบทบาท เพราะ Prison Break ไม่ใช่หนังผี ปัง! กรี๊ด! ตรูล่ะเบื่อ!

ไอ้คุณซูเกรน้ำตาลมิตรผลยิ่งแล้วใหญ่ ฮีจะปกป้องไมเคิลทำไมในเมื่อไมเคิลไม่ใช่มาริครูซ

 

 

 

แอบอ้างถึงรายงานของคุณ Joanne Mariner (deputy director of the Americas Division of Human Rights Watch) รายงานฉบับนี้เขียนขึ้นจากงานวิจัยในปี 1996 ถึง 1999 โดยในการทำวิจัย ทีมงานได้สัมภาษณ์นักโทษกว่าสองร้อยคน สอบถามความคิดเห็น, ประสบการณ์ตรงของนักโทษที่ยินดีให้ความร่วมมือ รวมไปถึงรวบรวมข้อมูลการร้องเรียนของนักโทษที่ทางเรือนจำเก็บไว้มาใช้เป็น หลักฐาน และยังมีจดหมายที่นักโทษเขียนถึงครอบครัว บันทึกด้านการแพทย์ เป็นต้น งานวิจัยนี้ว่าด้วยเรื่อง "การข่มขืนกันเองของนักโทษชายใน U.S."(ไม่ได้หมายความว่าในคุกหญิงล้วนไม่มี แต่งานวิจัยนี้ไม่ครอบคลุมไปถึงเพศหญิง และ ไม่ได้หมายความว่าไม่มีนักโทษชายที่โดนข่มขืนโดยพัสดี แต่งานวิจัยนี้ก็ไม่ครอบคลุมไปถึงส่วนนั้นเช่นกัน)

นักโทษที่ให้สัมภาษณ์ล้วนถูกคัดสรรมาอย่างดี ไม่ใช่การสุ่ม นักโทษที่ยินดีให้ความร่วมมือส่วนใหญ่เคยถูกข่มขืนหรือถูกล่วงละเมิดทางเพศ ในคุก ส่วนน้อยที่โชคดีไม่โดนข่มขืนก็ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เคยพบเห็น รวมไปถึงนักโทษอีกหยิบมือที่มีส่วนร่วมในการข่มขืนกระทำชำเรานักโทษอื่นก็ ให้ข้อมูลจากมุมมองของตัวเองเช่นกัน (จริงๆ rapists อาจจะเป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่มีใครกล้าเปิดเผยตัว) 

รายงานอย่างยาว

แต่เราจะยกมาเฉพาะส่วน PREDATORS AND VICTIMS (ผู้ล่าและเหยื่อ) ใครคือผู้ล่า? ใครเหมาะสมจะเป็นเหยื่อ?

มาเริ่มกันเลยดีกว่า

 

 

 

 

 

จากคำให้การของ Dee Farmer สาวประเภทสองที่แปลงเพศแล้ว เธอเล่าว่า: เพียงแค่สองสัปดาห์แรกของการเข้าคุก เธอก็ถูกข่มขืนอย่างโหดเหี้ยมจนไม่เหลือชิ้นดี ฟาร์มเมอร์จึงอ้อนวอนขอความเมตตาต่อศาลว่าการที่ต้องอยู่ในคุกชายสร้างความ เจ็บปวดรวดร้าวให้เธอเพียงไร แต่จริงๆ แล้วนักโทษที่จะถูกข่มขืนในเรือนจำชายนั้น ไม่จำเป็นต้องแปลงเพศเหมือนกับฟาร์มเมอร์หรอก ชายอกสามศอกก็โดนข่มขืนได้เหมือนกัน

ไม่ว่าจะเป็น เด็ก, ผิวขาว, ตัวจิ๋ว, ผมยาว, เคยติดคุกครั้งแรก, เสียงเล็ก, เป็นเกย์, ขี้อาย, ฉลาด, ทึ่ม, เก็บเนื้อเก็บตัว เหล่านี้ล้วนเป็นคีย์เวิร์ดที่พบได้ในเหยื่อของการถูกข่มขืน

แล้วผู้ล่าล่ะ? จริงๆ ก็มีเหมือนกันที่นักโทษแก่ๆ ลุกขึ้นมาเตะปี๊บ แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นนักโทษหนุ่มๆ เท่านั้นที่ชอบขืนใจชาวบ้าน  หนุ่มในที่นี้หมายความว่าอายุน้อย แต่ผู้ล่ามักจะอายุมากกว่าเหยื่อ โดยเฉลี่ยแล้วกลุ่มอายุของผู้ล่าจะต่ำกว่าสามสิบห้าปี ตัวใหญ่ ล่ำหนา แข็งแรงกว่าเหยื่อ มีนิสัยชอบรุกรานและชาชินกับการใช้ชีวิตในคุกราวกับอยู่บ้านนั่นเทียว ผู้ล่ามักเป็นอาชญากรอุกฉกรรจ์ หรืออย่างน้อยก็มักจะต้องโทษด้วยคดีร้ายแรงกว่าลูกไก่ในกำมือของพวกเขา

ในกรณีของนักโทษที่เป็นเกย์ พวกเขาตกเป็นเหยื่อได้ง่าย แต่ไม่ค่อยพบเห็นนักโทษที่เป็นเกย์ไล่ข่มขืนคนอื่นสักเท่าไหร่ ไอ้พวก hetero ทั้งหลายนี่ตัวดีนักเชียว อยู่นอกคุกเหล่หญิง อยู่ในคุกไม่มีหญิงให้เหล่ก็เอาเพศเดียวกัน มันเอาหมด

เชื้อชาติก็มีผลอย่างมาก บ่อยครั้งที่นักโทษผิวขาวถูกล่วงละเมิดทางเพศโดยนักโทษผิวดำและพวกเม็กซิกัน ในขณะเดียวกัน นักโทษผิวสีก็ไม่ค่อยถูกระรานทางเพศจากคนผิวขาว

ต่อไปเ็ป็นรายละเอียดแบบเจาะลึก

 

 

นักโทษที่อายุน้อยหรือหน้าเด็กเป็นกลุ่มที่ประสบความเสี่ยงสูง คำว่า "Kid" มักจะใช้เรียกเหยื่อที่ถู