どうも。
今まで毎日疲れた。
日本はすごくさむいなぁ。
昨日、秋葉原でソフトバンクのケータイを買ってしまった。友達は、皆、買ってしまった。
新しいケータイのカメラで秋葉原の写真を一つ撮った。
私がSDHCカードも買ってきました。でも、ニーデルくんは最近オッサンになったわけで、
SDHCメモリーカードを使われないだろうと思って心配でした。ついに、使われてしまった。
マイクロソフトのホットフィックス、ありがとう。
買った後で 、友達と一緒に海鮮丼を食べに行った。 美味しかったけど、ちょっと高かったなぁ。
それから、アニメや漫画などの店へ見に行ってみた。でも、何も買わなかった。
来週の水曜日から日本語授業がはじまります。
ฮาโล่
หมู่นี้ เหนื่อยทุกวันเลย
ญี่ปุ่นหนาวจังๆ
เมื่อวาน ไปซื้อโทรศัพท์มือถือที่อากิฮาบาร่ามาแล้ว เพื่อนๆ ก็ซื้อกันครบทุกคน
ลองใช้กล้องมือถือถ่ายภาพอากิฮาบาร่ามารูปหนึ่ง
ซื้อ SDHC card มาด้วย แต่เจ้านีเดลเริ่มแก่เหนียงยาน มันเลยอ่านการ์ดรุ่นใหม่ไฟแรงไม่ได้
นึกว่าเสียทรัพย์ฟรีซะแล้ว โชคดีที่ไมโครซอฟต์ช่วยเซฟชีวิตและเงินในกระเป๋าเอาไว้ ขอบคุณมากๆ
หลังจากซื้อโทรศัพท์ก็ไปกินข้าวหน้าปลาดิบ อร่อยนะ ถึงจะแพงไปนิด...
กินเสร็จก็ลองไปดูร้านขายของอะนิเมะกับการ์ตูน แต่ไม่ได้ซื้ออะไร เล็งไว้ซื้อเดือนหน้า เดือนนี้งบหมด
วันพุธหน้าก็เริ่มคอร์สภาษาญี่ปุ่นแล้วล่ะ
ไม่ได้อัพบล็อกหลายวันเลย คิดถึงจังเลย
ตอนมาถึงวันแรกเหงามาก... ร้องไห้...อยากเล่นเน็ต (สาเหตุที่ร้องไห้...)
พอร้องเสร็จก็ไปแปรงฟัน แปรงฟันอยู่ก็เจอจดหมายที่เพื่อนให้มาตอนมาส่งขึ้นเครื่องบินเลยแกะอ่าน
อ่านแล้วซึ้ง สะอื้น... แต่แปรงฟันอยู่ ขืนสะอื้นฮึกฮักๆ ได้กลืนยาสีฟันแน่ๆ ลำบากใจสุดๆ
สรุปเลยเลือกแปรงฟันก่อน ซึ้งทีหลัง แต่พอแปรงฟันเสร็จก็หมดอารมณ์ซึ้งพอดี
บทจะเหงาก็ยังจะเกรียน ทำไมต้องซึ้งตอนแปรงฟันด้วยฟระ .....ซึ้งได้แค่สิบวิ
เลยไปนอนดู Crows Zero สองภาครวดเอาฤกษ์เอาชัย นอนต่างแดนคืนแรก ฝันดีอย่าบอกใคร XD
มาอยู่ที่อยู่ญี่ปุ่นหลายวันแล้ว จนป่านนี้ก็ยังรู้สึกประหม่าตอนพูดกับคนอื่น โดยเฉพาะตอนซื้อของ
พนักงานก็พ่นภาษาญี่ปุ่นไม่เกรงใจกันเลย ฟังไม่ออก แงๆ แต่ถึงขนาดนี้ก็ยังซื้อของมาได้้อยู่นะ
(คนญี่ปุ่นพูดญี่ปุ่นไม่ว่า แต่ขนาดพนักงานการบินไทยยังมาพ่นญี่ปุ่นใส่เรา หยุดเลยนะ ตรูคนไทย!!!!)
ไอ้ตอนไปซื้อโทรศัพท์เนี่ยเหนื่อยที่สุด นอกจากจะงง จะนาน คุณพนักงานรูปหล่อยังโคตะระ....เหม็นบุหรี่
คุณโยชิโอกะ (ดมจนจำชื่อได้) เลิกสูบเถอะนะ ไม่ใช่อะไร...ลูกค้าเหม็น หน้าตาก็ดี บุคลิกภาพเสียหมด
ขณะนี้อยู่ในช่วงจดจำ จำทุกอย่าง จำสายรถไฟ จำทาง จำศัพท์ จำๆๆ
(แต่จำหน้าคนไม่ได้ คนญี่ปุ่นนี่หน้าเหมือนๆ กันไปหมด)
ความจริงที่ซื้อ SDHC การ์ดมาไม่ได้จะเอามาใช้กับโทรศัพท์หรอก เอามาเสียบจมูกตัวเองต่างหาก
ระหว่างที่เดินไปไหนก็พยายามฝึกอ่านป้าย นั่งอยู่ในรถไฟก็พยายามฟังโฆษณา ไม่ค่อยเข้าใจก็ช่างมัน
ยังคิดอยู่เลยว่า "โฆษณาญี่ปุ่นไม่สามารถทำให้เราตกหลุมพรางได้หรอก เพราะ....เราฟังไม่ออก กร๊ากๆ"
แต่ไม่ทันไร ก็เจอไอ้นี่....
กร๊าซซซซซซซซซ สงสัยต้องแปลงร่างเป็นอุดหนุนมิสเตอร์โดนัทบ้าง
เอ๊ะ
ม...มะ...มิสเตอร์?
แสดงว่าโดนัทในมือนั่นเป็นตัวผู้สินะ?
ถ้าเป็นมิสโดนัทจะดีกว่างั้นเหรอ?
ถ้ามิสซิสโดนัทล่ะ?
........เปลี่ยนเรื่องดีกว่า
รอดู M.W. อยู่รึเปล่า (ที่เคยโฮกไปเมื่อเดือนก่อนโน้น)
แฮ่กๆๆ เดือนสิบเอ็ดดีวีดีออก ต้องรีบเก่งภาษาญี่ปุ่นให้ได้ จะได้ดูหนังรู้เรื่อง
ระหว่างรอมูฟวี่ก็มากินโดนัทแก้หิวทามากิซามะกันเถอะ เย่!
อ๊ะ
......ตกเป็นเหยื่อโฆษณาจนได้.......
ใครสั่งใครสอนให้จ้างพรีเซนเตอร์น่ากินกว่าโดนัทล่ะ
คราวก่อนขอบคุณมาก มีคนเข้ามาอ่านบาร์บี้เยอะเชียว :D
อัพเสื่อมทีไรเม้นท์พุ่งกระฉูดเรื่อย สงสัยต้องเอาดีทางด้านเสื่อมซะแล้ว หึหึ
&
